Sommige ingrediënten zijn hun exotiek kwijtgeraakt nog voor men ze heeft leren begrijpen. Citroengras is daar een mooi voorbeeld van. Het ligt vandaag in supermarkten, verschijnt in maaltijdpakketten en duikt op in curry’s, wokgerechten en noedelsoepen, maar toch blijft het voor velen een vreemd ingrediënt. Men herkent de stengel, niet altijd het gebruik.
Vaak verdwijnt hij bijna volledig in een gerecht: een paar stukken in kokosmelk, een halve stengel in soep, wat aroma in een marinade. En toch verandert hij alles. Niet door kracht, maar door richting. Citroengras maakt gerechten lichter zonder ze minder rijk te maken. Het brengt frisheid zonder zuur, spanning zonder scherpte en aroma zonder zwaarte.
De echte smaak ontstaat bovendien niet zomaar. Citroengras moet gekneusd worden, soms langzaam mee trekken, soms net zeer fijn verwerkt worden. Wie het enkel mee kookt zonder het open te breken, begrijpt later vaak niet waarom het gerecht nauwelijks naar citroengras smaakt. Het is een ingrediënt dat eerst geopend moet worden voor het spreekt.
Misschien tijd om dit ingrediënt eens echt te leren kennen. Bezoek ZUCSU voedselkennis
Galerij
