MOEFLON

De moeflon komt voornamelijk voor in hellingbossen en op bergweiden. Hij is de stamvader van het tamme schaap. Van de originele populatie die zich enkel nog op Corsica en Sardinië bevindt, werden er exemplaren met succes uitgezet in de rest van West-Europa.

In de zeventiende eeuw kwam de moeflon slechts voor op Corsica en Sardinië en slechts in zeer kleine aantallen. In de eeuw daarop is een klein aantal als jachtwild uitgezet in diverse delen van Europa. Sinds 1921 leven er op de Veluwe in omheinde gebieden van het Nationaal Park De Hoge Veluwe en het Wekeromse Zand ongeveer 300 dieren. Tot een aantal jaar terug, kwamen er ook een aantal voor in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ook in de Belgische Ardennen en het Sauerland leven moeflons.

De laatste natuurlijke populaties zijn bedreigd en bestaan uit nog enkele honderden dieren; de elders uitgezette kuddes floreren echter. Deze gracieuze dieren hebben zich over de wereld verspreid, van Europa tot Azië. Hun natuurlijke habitat omvat bergachtige gebieden en ruige landschappen, waar ze zich vrij kunnen bewegen en zich voeden met een divers dieet.

Het is een haarschaap; in plaats van wol heeft de moeflon haar. Vrouwtjes en jonge mannetjes hebben een roodbruine tot chocoladebruine vacht met een wittige buikzijde. De vacht is vrij kort.

Hoe ouder het dier, hoe groter de hoorns. Ze krullen om achter de oren en kunnen 85 centimeter lang worden. Omdat de hoorngroei stilvalt gedurende de winterperiode ontstaat er een soort jaarringen die nauwkeurig de leeftijd aanduiden. Ooien op Sardinië hebben geen hoorns, ooien op Corsica en het Europese vasteland hebben korte stompjes. Bovendien hebben de rammen in de wintertijd een opvallend lichtgekleurd zadel, witte sokken en snuit en een donkere nek, schouders en bovenbenen. ’s Zomers zijn deze tekeningen minder duidelijk zichtbaar. Bij oudere mannetjes zijn het zadel en de snuit lichter van kleur.

De moeflon wordt 110 tot 130 centimeter groot, met een zes tot tien centimeter lange staart. De rammen worden groter dan ooien: de ram heeft een gemiddelde schofthoogte van 75 centimeter en een gewicht van 35 tot 50 kilogram, terwijl de ooi een gemiddelde schofthoogte van 65 centimeter en een gewicht van 30 tot 40 kilogram heeft. In april en mei worden de lammeren geboren, meestal één, soms twee per worp. Ooien worden 14 tot 15 jaar oud, rammen 10 tot 11 jaar.

De jacht op moeflons is open van 1 oktober tot en met 31 december.

Voedingswaarde

Voordelen / Nadelen

Aankoop / Bewaren

Aankoop

Kies voor kwaliteit bij gespecialiseerde slagers of lokale markten. Het najaar is het ideale seizoen om vers moeflonvlees te vinden, dus wees alert op aanbiedingen en speciale gelegenheden.

Inlands vlees wordt lokaal aangeboden door de slagers in het Nationale park De Hoge Veluwe tijdens het jachtseizoen.

Verschillende groothandels importeren het vanuit het buitenland.

Bewaren

Bewaar vers moeflonvlees in de koelkast voor korte termijn, of opteer voor vacuümverpakking voor langere houdbaarheid. Diepvriezen is een uitstekende manier om de versheid te behouden

Bereidingswijze

Van sappige braadstukken tot smaakvolle stoofschotels, moeflonvlees is veelzijdig en kan op talloze manieren worden bereid.

Het tamelijk vette vlees van jonge dieren kan zoals reevlees, maar ook als lamsvlees bereid worden. Het vlees van oudere dieren moet voor het gebruik gemarineerd worden.

Het is aangewezen om moeflonvlees langzaam te garen, zodat de smaken zich volledig kunnen ontwikkelen. Combineer het met aardse kruiden en seizoensgroenten. Combineert goed met de volgende kruiden: tijm, laurier en gember.

Info

Hoewel de moeflon ook een herkauwer is, behoort het niet tot de hertachtigen (=geweidragers) maar tot de hoorndragers (waartoe ook de gems en steenbok behoren).

Chef’s advies

Galerij

Deel dit recept, kies uw platform!