KIKKERBILLEN

Kikkerbillen worden al eeuwenlang gegeten in verschillende delen van de wereld, vooral in Azië, Europa en Amerika. De oorsprong van kikkerbillen is niet helemaal duidelijk, maar sommige bronnen beweren dat ze voor het eerst werden geconsumeerd in China, waar ze als een delicatesse werden beschouwd door de keizerlijke familie. Andere bronnen suggereren dat ze voor het eerst werden geïntroduceerd in Frankrijk, waar ze populair werden onder de katholieken, die ze aten op vastendagen als een vervanging voor vlees. Hoe dan ook, kikkerbillen verspreidden zich al snel over de wereld, en werden een symbool van verfijning en gastronomie.

Kikkers (Anura) behoren tot de amfibieën. Dat betekent, dat ze in hun ontwikkeling van ei tot volwassen dier zowel in het water als ook op het land kunnen leven. Alle kikkers hebben een afgeplat, peervormig lichaam en uitpuilende ogen. De kop en bek zijn breed, de lange achterpoten zijn sterk gespierd en goed ontwikkeld. Ze leven overal op aarde, behalve op de polen en in de woestijnen.

De meeste soorten leven in tropische regenwouden, op de bodem of in bomen. Ook in moerassen, bossen, heiden, graslanden, ondergelopen weilanden en mangroven leven kikkers. Kikkers kunnen in vrijwel elke soort habitat overleven dankzij hun goed ontwikkelde aanpassingsvermogen.

Het meest gegeten worden echte kikkers zoals de middelste groene kikker. Sinds onze eigen Europese ”middelste groene kikker” een beschermde diersoort is, worden de meeste kikkerbillen geïmporteerd uit Azië (met name Indonesië en China, maar ook Bulgarije en Roemenië). Het gaat dan om iets andere soorten, vaak in het wild gevangen, soms gekweekt.

Indonesië is tegenwoordig de grootste exporteur. Hun productie gaat voor 83% naar West-Europa en de Verenigde Staten. De belangrijkste importeurs van kikkerbilletjes zijn Frankrijk (34%), België (23%) en de Verenigde Staten (20%).

Kikkerboerderijen zijn meestal gevestigd in tropische of subtropische gebieden, waar de kikkers zich het meest op hun gemak voelen. De kikkers worden gehouden in grote vijvers of tanks, waar ze worden gevoed met een dieet van insecten, wormen, vis en plantaardig materiaal. De kikkers worden regelmatig gecontroleerd op hun gezondheid en groei, en worden geslacht als ze een bepaalde grootte en leeftijd hebben bereikt. De kikkerbillen worden vervolgens afgesneden, schoongemaakt, verpakt en verzonden naar de consumenten.

Het wordt over het algemeen als een delicatesse gezien. Eigenlijk zijn “billetjes” alleen de “bovenbeentjes”, de “dijtjes” zogezegd, maar in de praktijk krijg je er vaak ook de “onderbeentjes” bij.  De slachtwijze is echter bijzonder omstreden. De kikker wordt levend in twee delen gesneden, omdat men denkt dat het vlees zo lekkerder blijft. Vooral natuur- en dierenbeschermers protesteren dan ook tegen de consumptie van kikkerbillen,

Vandaag worden ruim 200 kikvorssoorten gevangen voor lokale consumptie, van Zuidoost-Azië, tot Afrika en Latijns-Amerika. Waar de kikkers verdwenen, zagen boeren zich gedwongen om giftige bestrijdingsmiddelen aan te schaffen. De Indiase kikkerhandel leidde er ook toe dat enkele kikkersoorten bedreigde diersoorten werden. Mede dankzij campagne van World Animal Protection (toen: WSPA) stelde India in 1987 een handelsverbod ingesteld, in 1989 gevolgd door Bangladesh.

Voedingswaarde

Het vlees is eerder gezond, rijk aan omega 3, vit. A en kalium.    Nurti score = A

Energie Eiwit Vet Koolhydraten
/100g 61 kcal 14.5g 0.3g 0g
Diepvries 23/33 68 kcal 16.4g 0.3g 0g

ZUCSU: Kikkerbillen zijn eiwitrijk en laag in vet, waardoor ze een gezonde keuze zijn in een koolhydraatbewust dieet. Voeg ze toe aan salades of gerechten met groenten voor een voedzame boost.

Voordelen / Nadelen

Aankoop / Bewaren

Aankoop

Kikkerbillen zijn een exclusief en delicaat product, dat met zorg moet worden gekozen, bewaard en bereid. Er zijn verschillende soorten en kwaliteiten van kikkerbillen, die variëren in grootte, smaak en prijs.

Terwijl kikkerbillen het hele jaar door beschikbaar zijn, is de piek van het kikkerjachtseizoen in de late lente tot de vroege zomer wanneer de kikkers actiever zijn.

Kikkerbillen zijn zowel vers als in diepvries te krijgen. Voor de beste kwaliteit wordt aanbevolen om verse kikkerbillen te kopen.

Vers zijn ze nog te verkrijgen, meestal ingevoerd vanuit Frankrijk (vrij duur). Controleer of het geen kikkerbillen zijn afkomstig uit Turkije die enkele weken in Frankrijk geaffineerd zijn!

Vers zijn ze meestal in de vishandel te verkrijgen, bij sommige slagers, speciaalzaken en Aziatische markten.

Kies voor duurzaam verkregen kikkerbillen van betrouwbare viswinkels. Let op de versheid en vermijd kikkerbillen van bedreigde kikkersoorten.

Bewaren

Bewaar verse kikkerbillen maximaal 1-2 dagen in de koelkast. In vacuüm kan het tot een week worden bewaard.

Diepvries: Kan tot 6 maanden worden ingevroren.

 

Bereidingswijze

Van krokante kikkerbilletjes tot verfijnde Franse gerechten, kikkerbillen lenen zich voor diverse culinaire creaties. Probeer ze te grillen, bakken of stoven voor een unieke smaakbeleving. De structuur van kikkerbillen lijkt een beetje op kip maar “glaziger”, als vis.

De smaak lijkt ook een beetje op kip, eerder wat flauw reden waarom er smaak moet toegevoegd worden met saus of kruiden. Vaak wordt er veel knoflook gebruikt.

De kikkerbillen in de ijskast laten ontdooien. Dat gaat sneller in een bak koud water. Voor een betere textuur kun je de billetjes een uurtje in zout water of melk zetten. Het bovenste stukje ruggengraat knipt of snijdt men er vaak vanaf, maar men laat de pootjes aan elkaar zitten.

Daarna bakken, koken, frituren, wat je wilt. Ze zijn in ongeveer 7-10 minuten gaar. Het vlees is zacht en mals. Ze worden vaak geserveerd met lichte sauzen of kruiden om hun delicate smaak te benadrukken. In de Franse keuken worden ze vaak bereid met knoflook en peterselie, terwijl ze in de Chinese keuken kunnen worden gestoomd of geroerbakt met diverse groenten en sauzen.

In Indonesië en sommige Aziatische landen worden hele kikkers gevuld met gehakt, daarna in de zon gedroogd en dan gefrituurd gegeten.

No waste

De botten en restjes kunnen worden gebruikt om een lichte bouillon te maken.

Info

Kikkerbillen eet je met je vingers. Zet evenwel een klein kommetje met wat lauw water en een stukje citroen op tafel om de vingers te reinigen.

Chef’s advies

Chef-koks raden aan kikkerbillen te marineren in kruiden en citrussappen voor het koken. Dit verbetert de smaak en zorgt voor een sappige textuur.

Voor een knapperige textuur, paneer de kikkerbillen lichtjes voordat je ze frituurt.

Combineer met lichte wijnen of citrusachtige smaken om de delicatesse van de kikkerbillen te benadrukken.

Galerij

Deel dit recept, kies uw platform!