CHINESE KOOL

Chinese kool werd voor het eerst in de vijfde eeuw in het noorden van China geteeld. Hij werd daar „Bai-Tsai“genoemd, wat “witte groente” betekent. Vanaf de 15e. eeuw werd de kool in Korea verbouwd en vanaf de 19e. eeuw in Japan. Wij kennen de kool sinds de 20e. eeuw. Bij ons wordt de Chinese kool in kassen verbouwd.

Chinese kool is, zoals de Nederlandse naam al zegt, oorspronkelijk afkomstig uit China uit Beijing (Peking). Waarschijnlijk is de plant in die regio ontstaan, uit een spontane natuurlijke kruising tussen knolraap en paksoi. Eerst werd deze koolsoort verder geïntroduceerd in Korea en Japan. Samen met China zijn die landen ook nu nog veruit de grootste consumenten van Chinese kool. In de negentiende eeuw kwam de groente ook aan in andere Oost-Aziatische landen. Daarna volgden de Verenigde Staten en Europa.

Chinese kool groeit snel en is al na acht tot tien weken oogstbaar. Chinese kool is in principe het hele jaar door verkrijgbaar, maar het piekseizoen varieert afhankelijk van de regio. In gematigde klimaten is ‘ie vaak beschikbaar in de herfst en winter, terwijl het in warmere klimaten mogelijk het hele jaar door kan worden geteeld. Hij wordt vaak in de Oosterse keuken gebruikt vanwege zijn milde smaak en knapperige textuur.

Chinese kool is eerder langwerpig, cilindervormig, dan rond, met opvallend brede en witte nerven. De krop is zó dicht dat hij van binnen zelfblekend is. Eerst groeien de buitenste schutbladeren en daarna vult de krop zich van binnen op met dicht op elkaar gepakte nieuwe bladeren, die daardoor nooit blootgesteld worden aan zonlicht. Als gevolg is Chinese kool binnenin licht geelgroen tot goudgeel van kleur. De oogst valt in juni. Bij te laat oogsten vormt de plant een bloeistengel. Er zijn diverse varianten bekend.

Bekende varianten

  • Het Cantonner Witkroptype (50cm)
    • de granaat met langwerpige en stevige bladeren
    • de torpedo wat breder en malser met meer gegolfde balderen.
  • Het Japanse hybride type een kort (30cm) breder type (zachtere bladen)

Er bestaat ook een rode variant.

Voedingswaarde

Chinese kool is een goede bron van mineralen ijzer, calcium, en vitaminen A en C. Het bevat +/- 95 procent water, amper calorieën.

Glycemische index 20-32. Glycemic load = 0.4   Nutri-score = A

100g Energie Eiwit Vet Koolhydraten Suikers Vezels
Vers 17 kcal 1g 0g 2g 0g 2.5g
Gekookt 12 kcal 1.1g 0.17g 2.23g 0g 2.5g

ZUCSU: Chinese kool is een uitstekende keuze voor mensen die letten op hun koolhydraatinname. Het is laag in calorieën en koolhydraten, maar rijk aan voedingsstoffen, waardoor het een waardevolle toevoeging is aan een gezond dieet.

Voordelen / Nadelen

Aankoop / Bewaren

Aankoop

Chinese kool is het hele jaar door te koop, maar de aanvoer is het grootste in de zomermaanden (van juli tot november).

Je vindt Chinese kool in de supermarkt, biologische winkels en op de groentemarkt. Je kan er ook voorgesneden kool vinden.

Let er bij het kopen op dat de krop mooi dicht en gesloten is. Een kool weegt ca 650 gram.

De bladeren van de Chinese kool moeten er fris uitzien, mogen geen bruine plekken vertonen en de krop moet gesloten zijn.

Tegenwoordig wordt Chinese kool ook in Belgische velden geteeld, dus je hoeft niet naar China te reizen om deze groente te proeven . Verse Chinese kool van eigen bodem is te koop van mei tot oktober.

Bewaren

Een Chinese kool bewaar je beter in het groentevak van je koelkast. Maar ook in een open zak op een koele plaats houdt de Chinese kool het lang uit. Deze groente kan je 1 tot 2 weken bewaren.

Een grote krop hoef je niet in één keer op te maken. Halveer de krop in de lengte en bewaar de rest in de koelkast. Dek de snijvlakken af met huishoudfolie.

Invriezen

Je kan ook Chinese kool ca 12 maanden bewaren in de diepvries, op voorwaarde dat hij eerst geblancheerd (2-3 min) werd.

Bereidingswijze

Reken voor een hoofdgerecht op ruim 400 gram rauwe kool per persoon, na het bereiden houd je dan ongeveer 250 gram groente over (de groente slinkt enorm).

Voor voorgerechten gebruik je ongeveer de helft, 200 gram per persoon.

Voor rauwe toepassingen, zoals in salades, volstaat 100 tot 150 gram per persoon.

Chinese kool heeft geen uitgesproken koolsmaak, de smaak is eerder mild en ietwat zoetig Hoe dichter bij het midden, hoe malser de bladeren van de kool. De buitenbladeren worden in de traditionele Aziatische keuken meer gebruikt als soepgroenten en de kleine bladeren als saladegroenten.

Chinese kool kan je wokken, stoven, stomen, koken en fermenteren. Je kan de kool ook marineren en rauw eten.

Chinese kool heeft dunne, krullerige bladeren die in geen tijd gaar zijn. Je kan deze ook gebruiken om ingrediënten in te pakken.

Verwijder eerst de minder mooie buitenste bladeren. Snijd de krop in de lengterichting door de helft of in kwarten en spoel die even onder de kraan. Meer is niet nodig voor het schoonmaken. Alleen wel even goed uitschudden daarna, want er kan heel wat vocht tussen de koolbladeren blijven hangen! Hierna kun je de krop verder snijden. Het gemakkelijkste is in dunne repen.

Deze groente kook je in 7-9 minuten gaar. Je kan Chinese kool ook eerst blancheren om ze vervolgens als gevuld pakketje te stomen, bijvoorbeeld in een stoommandje.

Bereidingstijden

Koken Wokken Magnetron Smoren Stomen
7-9 min 3-5 min 4-7 min 12min 10 min

 

De Chinese kool is een favoriete soort om te gebruiken voor kimchi.

No waste

Gebruik de buitenste bladeren die mogelijk minder knapperig zijn in soepen of stoofschotels om verspilling te minimaliseren.

Info

Chinese kool heeft de culinaire wereld veroverd in de vorm van kimchi, een Koreaans bijgerecht waarbij de kool wordt ingelegd in zout (gefermenteerd), chilipepers en kruiden.

Tsukemono: Japanse ingemaakte groenten.

Chef’s advies

Als je maar een halve kool nodig hebt, snijdt hem dan niet doormidden maar pluk net zoveel bladeren af als je nodig hebt. De rest van de kool kan zo langer worden bewaard.

Voor een knapperige textuur in salades, snijd de Chinese kool in dunne reepjes en marineer het in een lichte vinaigrette voor het serveren.

Galerij

Deel dit recept, kies uw platform!