succulent

Postelein is zo’n groente die niet luid binnenkomt, maar wel blijft hangen. Je ziet haar liggen in een bakje, bescheiden groen, bijna te netjes om spannend te zijn — en toch gebeurt er iets zodra je proeft: kraak, sap, een lichtzurige toets die richting citroen kan knipogen, en ergens achteraan een klein nootachtig randje. Het is alsof ze tegelijk bladgroente en dorstlesser wil zijn. En dat is ze ook.